Kiedyś znalazłem w New York Timesie przepis na beef bourguignon, czyli wołowinę po burgundzku. Lubię takie wołowe gulasze — a właściwie stew, jak mówi się po angielsku — więc postanowiłem go zrobić. Przygotowałem go wtedy zgodnie z przepisem New York Timesa i wyszedł przepyszny.
Prenumeruję New York Timesa, bo cenię tam ambitne dziennikarstwo, ale też takie w starym stylu. Dzięki temu mam dostęp do ich materiałów kulinarnych i czasem tam zaglądam. Mam też aplikację New York Timesa na iPodzie — to najwygodniejsza dla mnie forma czytania, zarówno gazety, jak i magazynu kulinarnego. Przeglądam przepisy, których jest tam naprawdę mnóstwo. Część jest za paywallem, więc trzeba płacić abonament, tak jak ja. Nie jest chyba bardzo wysoki — to kilka dolarów, chyba miesięcznie albo tygodniowo.
Dzisiaj nie wykorzystałem dwóch składników, które pasują do klasycznej wersji tego dania: małych pieczarek i małych, perłowych cebulek. Zabrakło mi ich dosłownie, a kiedy poszedłem do sklepu, okazało się, że jednego składnika nie ma. Nie będę więc opowiadał innej historii ani udawał, że to klasyczna wersja — wyjaśniam, co zrobiłem i jak można dodać te składniki.
Perłowe cebulki można kupić u nas zwykle w małej siateczce. Nie wierzcie internetowym ani youtubowym poradom, że bardzo łatwo je obrać: wystarczy zalać wrzątkiem, a łupiny same odpadną. Próbowałem kilka razy i za każdym razem musiałem się przy nich trochę napracować. Cieszyłem się więc, że nie było pieczarek — mogłem przekazać przepis na prostszy beef bourguignon bez pieczarek i perłowych cebulek. Oba dodatki trafiają do dania na samym końcu, więc opisuję, jak je wykorzystać.
Czy to danie ma dużo kalorii? Ma — zależy, ile zjecie. Jest tu mięso, dużo wina, w którym mięso się dusi, i przede wszystkim boczek. To sycące danie, dobre na chłodniejszą porę. Robię je na dwie osoby, ale porcja może wystarczyć także dla trzech, zależnie od tego, jak duże porcje podacie.
Metryczka
Porcje: 2–3
Marynowanie mięsa: 2 godziny
Pieczenie: 3–3,5 godziny
Temperatura: w nagraniu pada zakres 180–190°C; wcześniej pojawia się też 185°C
Kalorie: na pewno są — bez liczenia, bo zależą między innymi od wielkości porcji
Składniki
- 500 g goleni wołowej — pokrojonej na kawałki, jeśli nie była wcześniej pokrojona
- 2 średnie, ewentualnie trochę większe marchewki
- 1 duża cebula
- 3 szalotki
- 2 ząbki czosnku
- 1 duża łyżka koncentratu pomidorowego
- 1 łyżka mąki
- 100 g wędzonego boczku — najlepiej dość tłustego
- pół małej paczki suszonych ziół prowansalskich
- trochę płatków chili — opcjonalnie, jeśli danie ma być ostrzejsze
- sól — do zamarynowania mięsa
- świeżo mielony kolorowy pieprz — do zamarynowania mięsa
- 2–3 liście laurowe
- 1 butelka czerwonego, wytrawnego wina — najlepiej z Burgundii; autor użył wina, którego pochodzenie w nagraniu jest niepewne
- kilka gałązek świeżego rozmarynu — możliwa alternatywa dla ziół prowansalskich
- 1 mały woreczek perłowych cebulek — opcjonalnie
- małe pieczarki — opcjonalnie; ilość nie została podana
- 1 łyżka masła — opcjonalnie, do podsmażenia pieczarek i cebulek
Przepis
Mięso miałem już pokrojone. Jeśli goleń nie była wcześniej pokrojona, pokroiłbym ją na kawałki mniej więcej 4 × 4 cm, niezbyt duże. Natarłem mięso solą i świeżo mielonym kolorowym pieprzem, po czym odstawiłem je na 2 godziny.
Boczek pokroiłem w kostkę i wytopiłem z niego tłuszcz na małym ogniu w naczyniu, którego mogłem użyć zarówno na kuchence, jak i w piekarniku. Poczekałem, aż skwarki się zrumienią, ale pilnowałem, żeby się nie przypaliły. Wyjąłem boczek, zostawiając tłuszcz na dnie naczynia.
Na tym tłuszczu obsmażyłem mięso, mniej więcej przez 15 minut, a potem wyjąłem je z naczynia. W czasie obsmażania pokroiłem cebulę — nie musiała być drobno, bo i tak rozpadała się później w sosie. Marchewkę pokroiłem w dość grube talarki, żeby zachowała kawałki po pieczeniu, a szalotki pokroiłem na większe części.
Do naczynia dorzuciłem cebulę, szalotki i marchewkę. Podsmażyłem je, a kiedy zaczęły się szklić, dodałem rozgnieciony czosnek, solidną łyżkę koncentratu pomidorowego, łyżkę mąki, zioła prowansalskie i płatki chili. Wszystko dokładnie wymieszałem, wlałem butelkę czerwonego wytrawnego wina i włożyłem z powrotem mięso oraz boczek. Dodałem liście laurowe.
Naczynie przykryłem folią aluminiową, bo nie miałem do niego pokrywki. Wstawiłem je do piekarnika nagrzanego do temperatury podanej w metryczce. Ustawiłem pieczenie na 3–3,5 godziny. Po około 2 godzinach zamieszałem danie, a później mieszałem je mniej więcej co pół godziny.
Po tym czasie wyjąłem danie z piekarnika i mogłem je od razu podać. Z całej butelki wina powstało sporo sosu, dlatego można podać beef bourguignon w głębokim talerzu, na przykład z bagietką — wtedy będzie też po francusku. Ja wolę podać je nie z bagietką, tylko z klasycznym francuskim purée ziemniaczanym. To bardzo sycące, ciepłe danie na chłodniejszą porę.
Można też przygotować bogatszą wersję. Pod koniec pieczenia rozgrzałem masło na patelni, podsmażyłem na nim umyte i osuszone pieczarki oraz obrane perłowe cebulki, aż cebulki się zeszkliły. Przed podaniem można połączyć je z gotowym beef bourguignon. Pieczarki i cebulki dodają daniu kolejny smakowy akcent. I to tyle — do smacznego!






PROSTO DO SKRZYNKI
Nowy przepis? Dam Ci znać.
Zapisz się, a kolejny przepis trafi prosto do Twojej skrzynki.






